Het is opvallend hoe vlotjes Fadila praat. Hier en daar een zin in het Frans zelfs. Het meisje gaat naar school en dat merk je. Meisjes die nooit naar school zijn geweest of op hun vijftiende al een tijdje zijn gestopt, komen geslotener over. Fadila wil studeren en gezondheidswerker worden. Toch scheelde het weinig of het meisje zat nu thuis, met een baby op haar rug.

Beloofd aan een onbekende man

De bruidsschat is al geregeld… Ik hoorde het mijn vader zeggen aan mijn grootmoeder, vlak voor ik naar school vertrok. Mijn moeder en mijn nonkel wilden me uithuwelijken. Aan een man uit een ander dorp. Een man die ik niet ken.”

“Het eerste lesuur had ik wiskunde. Ik kon niet opletten. Stilletjes zat ik te huilen. Mijn leerkracht vroeg me wat er scheelde, maar ik kreeg geen woord over mijn lippen. Hij was bezorgd en stapte naar de directeur, die me bij hem riep. Aan hem vertelde ik wel dat ik een week later zou moeten trouwen.”

De directeur, die vindt dat meisjes op school thuishoren, beloofde te gaan praten met Fadila’s moeder. Haar vader, die geen voorstander was van het huwelijk, zat intussen weer in Benin, waar hij werkt. Maar op dat moment viel er niet tot de moeder door te dringen. Het allerbeste voor haar dochter was trouwen, dacht ze.

Gered

Een jongen van een andere school kwam te weten dat een meisje uit zijn dorp zou moeten trouwen. Een kindhuwelijk. Iets waar hij als lid van de leerlingenraad, opgericht door Plan, al heel wat over had gehoord. Hij ging met zijn directeur praten en die ging overleggen met het dorpshoofd, die nauw samenwerkt met Plan en vastbesloten is om de praktijk in zijn dorp te stoppen. Niet gemakkelijk, want het gebruik zit diepgeworteld. In Niger trouwen drie op de vier meisjes voor hun achttiende.

Maar het dorpshoofd van Yambaré heeft aanzien en de directeur kent Fadila’s moeder. Deze keer had praten dus wel effect. Ze zag in dat het meisje beter naar school blijft gaan.

Ik had het eerst niet begrepen. Ik had niet door dat onderwijs zo belangrijk is. Nu snap ik dat Fadila later beter voor zichzelf en voor ons zal kunnen zorgen als ze verder studeert.”

En verder studeren is het plan. Nu, enkele jaren later, noemt iedereen Fadila een briljante leerling. Ze is dus goed op weg om haar droom waar te maken en verpleegster te worden.

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!