Onze noodhulpexpert Caroline keert altijd met bijzonder interessante verhalen terug van projectbezoeken. We stelden haar vier vragen over het leven in vluchtelingenkampen. Haar antwoorden delen we graag met jullie.

Hoe ziet een vluchtelingenkamp eruit?

Caroline: “Dat kan enorm verschillen. Het hangt af van kamp tot kamp. Soms heb je letterlijk een kamp, met tenten en een omheining. Maar het gebeurt ook dat aan vluchtelingen grond wordt toegewezen, tussen of naast bestaande dorpen. Daar kunnen ze zelf bouwen aan een dak boven hun hoofd, groenten telen of een handeltje oprichten. Hun bewegingsvrijheid is dan op geen enkele manier beperkt.”

“Doorgaans staan instellingen van de Verenigde Naties in voor de coördinatie van verschillende noden, zoals voedsel, gezondheidszorg en onderwijs. Voor Plan International is onderwijs en de bescherming van kinderen een belangrijke focus. We zijn één van de organisaties die zorgen voor zogenaamde ‘child friendly spaces’, ruimtes waar kinderen onbezorgd kunnen spelen en psychologische hulp krijgen.”

Na je recente bezoek aan een vluchtelingenkamp in Noord-Oeganda, zei je dat ook de lokale bevolking hulp moet krijgen. Kan je uitleggen waarom?

Caroline: “In die regio zie je meteen dat er iets niet klopt. In de vluchtelingenkampen met vluchtelingen uit Zuid-Soedan is er lang geen luxe, maar er zijn wel huisjes met sanitair en nieuwe schooltjes met deftige omheining en ok toiletten.”

In de gewone dorpen vlakbij zijn de omstandigheden vaak minder goed. Niet verwonderlijk dat dat moeilijk ligt bij de lokale bevolking. De overheid moedigt ngo’s nu aan om zowel de vluchtelingen als de lokale bevolking te steunen.”

Plan International Oeganda zorgt er al langer voor dat 70% van de hulp naar vluchtelingen gaat en 30% naar de lokale bevolking. Dat lukt niet altijd, want donoren (instanties die financiële middelen voorzien, vaak overheden) willen soms dat hun geld alleen maar naar de vluchtelingen gaat. Met de middelen die Plan International via het Consortium 12-12 kreeg, mag het gelukkig wel.”

Hoe verklaar jij dat mensen positief blijven, ook al leven ze in een vluchtelingenkamp?

Caroline: “Het is niet omdat mensen zijn gevlucht, voor oorlog of voor een natuurramp bijvoorbeeld, dat we ze moeten zien als louter slachtoffer.”

Het blijven mensen, voor wie lachen net als voor jou en voor mij een uitlaatklep is.

“Bij bepaalde noodhulpactiviteiten is humor zelfs heel belangrijk. Onder meer in het vluchtelingenkamp in Adjumani, in Noord-Oeganda. Ik was best onder de indruk toen ik op een gegeven moment 500 mensen rond een voetbalveld zag zingen en dansen. Mijn collega’s en partnerorganisaties ter plaatse zorgden voor animatie, maar het eigenlijke doel was om de mensen op een bepaalde plek verzameld te krijgen en hen tussen het dansen door de kans te geven om naar de dokter te gaan. Zwangere vrouwen kregen tussendoor ook extra begeleiding.”

Toneel is eveneens een prima middel om mensen te informeren. Hoe kan je beter uitleggen aan mensen hoe je cholera kan krijgen én vermijden dan met een paar goede grappen?”

Hoe zit het met meisjes en vrouwen in noodsituaties?

Caroline: In crisissituaties zijn meisjes en vrouwen extra kwetsbaar. Zo is het risico op seksueel geweld groter, zeker bij meisjes die er alleen voor komen te staan. Waar kindhuwelijken nog niet zijn uitgebannen, worden meisjes ook sneller en jonger uitgehuwelijkt. Wanneer families nog verder de armoede in worden geduwd, zien ze hun dochters uithuwelijken soms als een manier om te overleven: ze krijgen een bruidsschat en hebben een mond minder te voeden. Dat hebben we ook duidelijk gezien in Zuid-Soedan.”

In noodsituaties creëert Plan International plekken waar meisjes terechtkunnen, waar ze veilig zijn en waar ze psychologische begeleiding krijgen zodat ze weerbaarder worden.

 


Steun onze projecten

Met een donatie geef je Plan International de mogelijkheid hulp te bieden waar dit het hardst nodig is.

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!