Collega en noodhulpexpert Caroline stuurde ons onlangs weer enkele fijne, boeiende mails, waarin ze vertelt over haar ervaringen in de vluchtelingenkampen in Noord-Oeganda. Ze bezocht er onze projecten die worden gefinancierd met middelen ingezameld door het Consortium 12-12, waar Plan International deel van uitmaakt. In haar eerste mailtje heeft ze het over ons werk voor mama’s, zwangere vrouwen en jonge kinderen. Lees je even mee?

“Woensdagochtend mocht ik een cursus bijwonen, die deel uitmaakt van een kindervoedingsprogramma. 60 vrouwen en 76 ondervoede kinderen gaan 12 weken naar de cursus om er te leren over goedkope, gezonde voeding. (Vooral vluchtelingen uit Zuid-Soedan, maar ook locals. In mijn volgende mail leg ik uit waarom die mix belangrijk is.)

Twee mensen van de Oegandese overheid geven kookdemonstraties en vooral veel uitleg. Onze collega’s van Plan International Oeganda zorgen voor de nodige logistieke ondersteuning.

Voor ons zijn de meeste dingen evident: het belang van evenwichtige voeding met koolhydraten, eiwitten, genoeg vitamines, enzovoort. Hier is het vaak de allereerste keer dat vrouwen daar iets over te horen krijgen.

Ze leren ook dat je met lokaal beschikbaar voedsel heel makkelijk babyvoeding kan maken. En ze leren bijgeloof te doorprikken. Kip, honing en eieren zouden bijzonder slecht zijn voor zwangere vrouwen en voor meisjes. Jongens en mannen mogen alles eten… Wie daarin gelooft, beseft dankzij de cursus gaandeweg dat dat onzin is.

Een beetje zoals Kind en Gezin bij ons

Ook belangrijk: informatie over seksualiteit en voorbehoedsmiddelen. Het komt allemaal aan bod. Vaak bedacht ik me dat de cursus een beetje is zoals Kind en Gezin bij ons.

Ik stond echt verbaasd over de vele vragen die de vrouwen aan de cursusgevers stelden. Allemaal sterke, slimme vrouwen, die helaas zelden toegang hebben tot goede en juiste informatie.

Nooit zal ik de mama vergeten met drie ondervoede kindjes. Eentje van haar en twee achtergelaten kinderen. Het jongetje van vier zag er maar twee jaar oud uit. Die achterstand haalt hij nooit meer in.

Maar de meeste kindjes zagen er na een tiental dagen gezonde voeding veel beter uit. Ze waren weer actief en nieuwsgierig.

De cursus wordt in verschillende vluchtelingenkampen en dorpen gegeven, door mensen die daar speciaal voor zijn opgeleid. Diezelfde mensen volgen de kinderen en moeders ook op wanneer ze weer thuis zijn.

Aan mirakeloplossingen had ik me niet verwacht, maar ik ben toch tevreden dat ik erg slimme manieren gezien heb om met de moeilijke context van voedselonzekerheid om te gaan.

 

Meer lezen?

Lees de blog van Caroline uit Ethiopië.

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!