Tijdens gezondheidscrissisen zoals de coronacrisis kunnen gendernormen grote gevolgen met zich mee brengen voor meisjes en vrouwen in ontwikkelingslanden. Hoewel cijfers aantonen dat meer mannen sterven aan het coronavirus dan vrouwen, betekent dit niet dat zij minder risico’s lopen op andere gebieden. De redenen leest u hier.  

1. Beperkte toegang tot voeding

In sommige gemeenschappen bepalen de sociale regels dat meisjes en vrouwen pas als laatsten mogen eten én de kleinste portie krijgen. Wanneer een voedseltekort dreigt door de COVID-19-pandemie, zijn ze de eersten die met een lege maag moeten gaan slapen.

De enige voedzame maaltijd van de dag kregen de kinderen vaak op school. Maar nu de scholen gesloten zijn, wordt hen dit ook ontzegd. In Ghana krijgen meer dan 2,6 miljoen kinderen geen voedzame maaltijd meer wegens de sluiting van de scholen. Daardoor worden meisjes, die sowieso al een groter risico lopen op ondervoeding, blootgesteld aan bijkomende gezondheidsproblemen.
 

2. Zij zijn de primaire verzorgsters

Wereldwijd staan meisjes en vrouwen het vaakst in voor onbetaalde zorgtaken. Cijfers van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) tonen aan dat vrouwen 76% van het totaal aantal uren onbetaalde zorgtaken uitvoeren, dit is 3 keer meer dan bij mannen het geval is.

Vrouwen, als primaire verzorgsters, staan vaak in voor het kuisen, koken en de zorg van de kinderen, ouderen en zieken. Nu de scholen gesloten zijn en de kans groot is dat familieleden ziek worden, verhoogt dit niet alleen hun werklast maar maakt hen ook extra kwetsbaar voor het virus.

Daarnaast moeten vrouwen nu nog vaker kilometers ver lopen naar de waterbron om proper water te halen, wat essentieel is om de handen te wassen. Hierdoor worden ze dagelijks blootgesteld aan (seksueel) geweld en intimidatie onderweg. 

Mama en kind

 

3. Zij zijn vaak het slachtoffer van gendergerelateerd geweld

Cijfers van de ebolacrisis in West-Afrika en de Democratische Republiek Congo tonen aan dat seksuele uitbuiting en misbruik stijgen tijdens gezondheidscrisissen. Toen de scholen in Sierra Leone tijdens de ebolacrisis gedurende 9 maanden werden gesloten, werden volgens de VN bijna 18,000 tienermeisjes zwanger omdat ze kwetsbaarder waren voor seksueel geweld.

Vooral tijdens gezondheidscrisissen hebben slachtoffers van huiselijk geweld vaak minder toegang tot de ondersteunende diensten omdat heel wat middelen worden omgeleid naar dringende gezondheidsbehoeften.

Dat is een groot probleem, aangezien de voorziene quarantinemaatregelen en andere factoren leiden tot meer stress die aanleiding kunnen geven tot een stijging in geweld ten aanzien van meisjes en vrouwen. Zo toonde een Chinese ngo aan dat er een stijging is in het aantal gevallen van misbruik die gerelateerd zijn aan de quarantinemaatregelen als gevolg van COVID-19.
 

4. Ze lopen meer risico's bij gebrek aan inkomsten

We zagen tijdens de ebola-uitbraak in West-Afrika in 2014 dat beperkingen op het vrije verkeer van goederen en personen vrouwen zwaarder troffen.

Heel wat vrouwen verdienden hun geld door goederen en diensten op de markt te verkopen, binnen en buiten de eigen landsgrenzen. In Oost-Afrika worden bijna 75% van alle informele handsactiviteiten door vrouwen uitgeoefend. Nu heel wat landen hun grenzen hebben gesloten, vallen deze vrouwen zonder beroepsinkomen.

Vrouwen in ontwikkelingslanden lopen al een verhoogd risico om in armoede te belanden. Deze situatie maakt hen, maar ook hun kinderen dus extra kwetsbaar. 

Armoede is immers een grote stressfactor en zorgt er mede voor dat gezinnen overgaan tot drastische beslissingen die schadelijk kunnen zijn voor hun kinderen, zoals kinderarbeid en kindhuwelijken. Bovendien vormt armoede een bedreiging voor de gezondheid, het welzijn en de voedselzekerheid van het gezin. Wanneer de middelen thuis schaars zijn, kan de verdeling ervan sterk afhankelijk zijn van het geslacht.

5. Zij hebben vaak beperkte toegang tot gezondheidszorg

Wereldwijd hebben meisjes en vrouwen, in vergelijking met jongens en mannen, minder toegang tot de noodzakelijke gezondheidsinformatie. Vaak omdat zij lager geschoold zijn. Daarnaast hebben vrouwen en meisjes ook een lagere beslissingsmacht en moeten ze bij de zoektocht naar de noodzakelijke gezondheidszorg meer barrières overwinnen.

Hoe langer de crisis duurt, hoe groter de negatieve gevolgen voor de verarmde gezinnen: zij zullen moeten beslissen wie van het gezin de noodzakelijke zorg krijgt. Te vaak worden meisjes en vrouwen hierin gediscrimineerd op basis van hun lagere sociale status. Daarbovenop zorgt de stigmatisering van de zieken ervoor dat vrouwelijke familieleden die ziek worden, vaker verborgen gehouden worden dan mannen en jongens.

Meisje kijkt uit het raam

 

Extra steun voor meisjes en vrouwen tijdens deze coronacrisis

Meer dan ooit hebben we nu nood aan solidariteit en globale actie. Help ons kinderen, en specifiek meisjes, beschermen. 

Ik doneer

Meer informatie over de aanpak van Plan International tijdens de coronacrisis leest u hier.

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!