In mei trok onze enthousiaste collega Marielaure, verantwoordelijk voor partnerships met bedrijven, naar Laos om de projecten van Plan en de lokale partner Camkid te bezoeken. 

Lees hier haar reisverslag

Sabaidee,

Dit woord, vergezeld van een stralende glimlach en handen voor het hart, was de start van verschillende ontmoetingen. Twee weken geleden ruilde ik Brussel in voor Laos, het kleine groene broertje dat onrustig schippert tussen de Aziatische reuzen China en Thailand, om de projecten van Plan te bezoeken.

Een zestal vrouwen, gekleed in prachtige rokken, zijn druk in de weer met kleurrijke draden.

Deze etnische minderheid is de eerste groep die startte met het weefproject” legt collega Simone uit. Simone werkt voor Camkid, onze lokale partner, die naast deze workshops ook theatervoorstellingen rond meisjesrechten opvoert.

De zestienjarige Phin strijkt trots met haar hand over een rok: “Dankzij deze weefgroep van Plan en Camkid leer ik op mijn eigen benen staan en kan ik hopelijk opnieuw gaan studeren.” In de verschillende dorpen stralen alle vrouwen, net als de jonge Phin, een soort innerlijke kracht uit. Ze doen me denken aan mijn eigen oma, niet veel woorden maar vooral daden en altijd tegen de stroom in.

We rijden verder door het onherbergzame Noorden waar het woord vlak geen bestaansrecht heeft. Overal waar je kijkt, schieten bergen uit de aarde. De Mekongrivier kronkelt er door de rijstvelden en bananenplantages en verbindt de verschillende etnische minderheden met elkaar.

Terwijl ik in het volgende dorp de speelplaats oversteek, hoor ik gekir vanuit de kleuterklas. In een cirkel dansen en zingen 15 kleuters het ochtendlied in het Laotiaans.

Hoe jonger ze de officiële taal leren, hoe hoger hun slaagpercentage in het lager onderwijs,” fluistert de kleuterjuf me ondertussen toe.

Ook ik ontsnap er niet aan. De vijfjarige King laat me niet los vooraleer ik alle nieuwe woorden van de dag vlekkeloos kan herhalen en geloof me, dat klein dametje heeft doorzettingsvermogen.

In de buurt van de school passeren we het zoveelste groene bladerdek van de bananenbomen, waar een gifgroene nachtmerrie voor de bevolking groeit. De bananenplantages zijn gekenmerkt door slechte arbeidsomstandigheden en overvloedig gebruik van chemicaliën. Samen met onze lokale partners zetten we daarom deze duurzame activiteiten op voor de bewoners. Alternatieve inkomstbronnen zoals het organiseren van weefgroepen, het telen van groenten of het houden van kippen moeten een volwaardig alternatief bieden voor het harde en gevaarlijke werk van de bananenteelt.

Van de allerkleinsten, jonge ouders, arbeiders in de plantages, tot dorpshoofden, elk hebben ze hun eigen verhaal dat ik graag met jullie deel.

Marielaure

Tijdens haar reis in Laos ontmoette Marielaure de kinderen die aan de projecten van Plan deelnemen. Foto: Plan/Phoonsab Thevongsa.

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!