In Egypte worden 27 miljoen meisjes besneden met blijvende gevolgen voor hun lichamelijke en psychische gezondheid. In Tamouh, een dorpje buiten Caïro in de provincie Gizeh, gaan een 9-jarig meisje en een 37-jarige moeder de strijd aan tegen het mes en hardnekkige vooroordelen.

Amel is negen jaar en is even uitzonderlijk - het meisje houdt vurige betogen tegen genitale verminking met een passie en overtuigingskracht waar menig politicus-a een puntje aan kan zuigen - als een uitzondering. Amel is niet besneden.

Amel is heel gedreven en dat is niet verwonderlijk. Egypte bezet de derde plaats in de trieste top van landen met het hoogste aantal vrouwenbesnijdenissen, voorafgegaan door Guinee en Somalië. Ze weigerde besneden te worden nadat een vriendinnetje doodbloedde tijdens haar besnijdenis… Amel is vastberaden in haar strijd tegen genitale verminking:

“In mijn dorp wil ik vrouwenbesnijdenis uitroeien omdat het zo’n schadelijke invloed heeft op onze samenleving.”

Maar de jonge activiste wil het daar niet bij laten en zegt niet te zullen rusten voordat genitale verminking wereldwijd voltooid verleden tijd is.

Help Amel in haar strijd tegen genitale verminking

Hoop voor de toekomst

In het gemeenschapscentrum van Tamouh volgde Amel workshops van Plan International en lokale partners over meisjes- en kinderrechten. De workshops worden georganiseerd om onder andere de praktijk van kindhuwelijken te stoppen.

“De workshops zijn nuttig. Er moeten er meer komen, wereldwijd. Iedereen moet beseffen wat de impact is van genitale verminking.”

Amel wist haar ouders te overtuigen om haar zelf te laten kiezen of ze besneden wilde worden. Een overwinning die het meisje moed geeft voor de toekomst. Mensen in Egypte zullen beseffen dat genitale verminking schadelijk is voor meisjes en ermee stoppen. Door erover te praten met elkaar, met vrienden en met ouders, zal genitale verminking uiteindelijk verdwijnen.

Moeders tegen het mes

Salwa is 37 jaar en koos er net zoals de mama van Amel voor om haar drie dochters niet te laten besnijden. En dat ondanks de druk van haar schoenmoeder en echtgenoot.

“Mijn eigen besnijdenis op 9-jarige leeftijd was een vreselijke ervaring. Ik was gewond, bloedde veel en had enorm veel pijn.”

Salwa ging ook naar de workshops van Plan International in Tamouh. "Ik leerde er heel veel over genitale verminking en over de negatieve impact op de fysieke en emotionele gezondheid van meisjes en vrouwen", vertelt ze.

Deze negatieve gevolgen achtervolgden haar in haar huwelijk. “Seks met mijn man is moeilijk. Er is geen harmonie. Hij zegt dat het is alsof hij in bed ligt met een levenloos lichaam.”

Blijvende lichamelijke letsels, pijn bij het vrijen, complicaties bij de bevalling voor moeder en kind, angst, schaamte, huwelijksproblemen... Het zijn slechts enkele gevolgen van genitale verminking. Het blijft moeilijk opboksen tegen vooroordelen, valse informatie en koppige tradities.

"Daarom vertel ik het aan elke moeder die het horen wil, aan mijn zus, nicht, familie en buren: er zijn geen voordelen, laat je dochter niet besnijden."

Meer informatie over genitale verminking 

Salwa weerstond de druk van haar man en schoonfamilie en besloot haar drie dochters niet te laten besnijden, Foto:Plan

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!