Vol overtuiging om de problemen in haar wijk aan te pakken, legt Lady (19) uit hoe het leven is voor veel meisjes in Ecuador. Stil word je ervan. Maar ook optimistisch. “De weg is lang, maar ik geloof dat wij, jongeren, verandering kunnen brengen.”

Het is hier heel gewoon dat mannen je doordringend aanstaren. Elke keer weer voel ik me er ongemakkelijk bij.

In Nueva Prosperina, een arme buitenwijk van grootstad Guayaquil, is seksuele intimidatie een groot probleem. Lady vertelt dat ze vaak bang is op straat. Er is de angst om te worden aangerand, maar ook de angst voor agressie en verwijten. “Het is al gebeurd dat een man me ongepast aanstaarde en ik er iets van zei. Waarop hij kwaad werd en me toeschreeuwde dat ik het zelf gezocht had omdat ik een kleedje droeg. Wat doe je dan? Weggaan natuurlijk, voor het erger wordt.”

De bus: een gevaarlijke plek voor meisjes

Lady neemt niet graag de bus naar school.

Mannen die meisjes onder hun rok betasten, die naar hun borsten grijpen, … Het komt zo vaak voor. En de mensen die er getuige van zijn kijken weg.

“Pas als een meisje luid begint te roepen, grijpen ze in. Maar meestal durven meisjes niet eens iets te zeggen.”

Ook al beseft ze dat het probleem aanpakken niet simpel is, toch houdt Lady er de moed in. “Ik ben de mensen van Plan International heel dankbaar. Via de workshops die zij organiseren heb ik veel geleerd over wat aanvaardbaar gedrag is en wat niet. Dat maakt het makkelijker voor me om erover te praten met leeftijdsgenoten.”

Seksisme aanpakken op school

“Onlangs organiseerde ik op school een debat over de rol van meisjes en vrouwen. Dat is nodig, want ook daar is er seksisme.” Lady vertelt over een medestudent tijdens een groepswerk, die haar had laten weten dat hij wel zou beslissen over wat ze moest doen en wanneer. Ze schept duidelijk nog steeds plezier in haar repliek: “hey, het is niet omdat je een man bent dat je moet denken de baas te kunnen spelen”.

Maar niet alle mannen hangen voortdurend de macho uit. En de machocultuur weegt ook op jongens en mannen. “Eén van de jongens in m’n klas begon te huilen omdat iets niet lukte. Een andere jongen lachte hem uit en vroeg of hij nu echt zat te wenen als een meisje. Ik kon niet anders dan tussenkomen. Toen ik zei dat het ok was en dat wenen niet iets is dat alleen meisjes doen, zag ik dat mijn klasgenoten erover begonnen na te denken.”

Samen voor verandering

Lady leeft in een warm gezin en dat merk je. Ze moet niet opboksen tegen een autoritaire vader die haar moeder slaat, wat volgens Lady wel vaak gebeurt. En van haar ouders mag ze zoveel naar de jongerenclub van Plan International als ze wil.

“Ik geloof echt dat meisjes en jongens samen een gelijkere wereld kunnen creëren. Wij, jongeren, moeten de verandering leiden. En hopelijk zorgt dat er ooit voor dat meisjes in Ecuador vrij op straat kunnen rondlopen, zonder te worden lastiggevallen.”

Kijk niet meer weg: stop geweld

Je kan de jongerenactivisten en dit project van Plan International steunen door te schenken aan het Girls Fund.

Vind je dit artikel interessant? Deel het met je vrienden!