tijdelijk

In Ecuador beeft de aarde soms. Na de aardbeving in april dit jaar organiseerde Plan International speciale lessen in mijn dorp. We leerden er hoe we best reageren tijdens een aardbeving en hoe we ons kunnen beschermen. Ik leerde zelfs hoe ik snel mensen in nood kan evacueren! Nu ben ik niet bang meer van een aardbeving, iedereen in de klas en het dorp weet wat te doen als het noodlot weer toeslaat.

Vanesa, 8 jaar, Ecuador.

Meisjes lopen dubbel gevaar

In rampgevoelige regio's bereiden we meisjes en jongens voor op noodsituaties. Bij humanitaire rampen, crisissen of conflicten bieden we de meest dringende noodhulp - huisvesting, voedsel, water, hygiëne en zorgproducten - en helpen we getroffen families na een catastrofe om hun leven opnieuw op te bouwen.

We hebben speciale aandacht voor meisjes omdat zij dubbel gevaar lopen tijdens een catastrofe. Ze zijn kwetsbaarder om te worden uitgehuwelijkt en hun overlevingskansen liggen gevoelig lager omdat ze vaak minder te eten krijgen dan de rest van de familie. De 17-jarige Yari moest trouwen zodat haar familie minder honger zou leiden. Het conflict en de hongersnood zorgen voor meer kindhuwelijken in Zuid-Soedan.

Door te trouwen zou mijn familie minder honger hebben, zei m’n moeder me. We hadden niets te eten. Door mij uit te huwelijken, was er al één mond minder te voeden. Het vee dat als bruidsschat werd geschonken door mijn man hielp hen ook om te overleven. En mijn broers wilden een deel van het vee gebruiken als bruidsschat voor hun eigen huwelijken.

Yari, 17 jaar, Zuid-Soedan

Veilig leren

Manju was 14 jaar toen haar school en huis compleet verwoest werden door de aardbeving in Nepal in 2015.  De ramp en de naschokken die erop volgden, kostten 9.000 mensen het leven en vernielden honderdduizenden huizen. In de uren, dagen en maanden die volgden werd er een grootschalige noodhulpactie op touw gezet. Manju en haar familie hadden nood aan onderdak, voeding, zuiver water, bescherming, maar ook onderwijs.

Als we niet naar school waren gegaan, dan was het ons vergaan zoals onze ouders, die met moeite hun eigen naam kunnen schrijven. Meisjes zoals ik zijn vaak al getrouwd of werken op het veld, met een uitzichtloze toekomst. Ik wil journalist worden. En het is dankzij school dat ik op een dag op eigen benen zal staan en van niemand afhankelijk zal zijn.

Manju, 14 jaar, Nepal

Plan International richt veilige leef- en speelruimtes in voor kinderen in noodsituaties. We laten ze over hun trauma praten en proberen om kinderen met hun gezinnen te herenigen. We stellen zo snel mogelijk tijdelijke scholen op om meisjes en jongens weer hun normale leven te laten oppikken en ervoor te zorgen dat ze geen leerachterstand oplopen. 

Consortium 12-12

Plan International België maakt deel uit van het Consortium 12-12. Samen met de andere leden, Oxfam, Caritas, Unicef, Dokters van de Wereld en Handicap International, bieden we noodhulp aan de getroffen families en organiseren we noodonderwijs voor meisjes en jongens.